Energia do działania

Energia do działania

W perspektywie „Problem to proces w systemie”

Zastanawiałeś się kiedyś dlaczego jest tak wiele firm oferujących szkolenia z motywacji? 

Jak Ty znajdujesz energię do pracy? Jak Twój pracodawca motywuję Cię do działania? Co kryje się za motywacją? Co kryję się za lenistwem? Co kryję się za demotywacją? 
Dlaczego Ci co pracują mniej zarabiają znacznie więcej? Czym różni się Motywacja od Weny? Jaki wpływ na chęć do pracy ma pasja, to czy kogoś lubimy? Czemu osoby prowadzące swój własny biznes pracują znacznie więcej niż w korporacji, zarabiając znacznie mniej?

Jedna z wielu odpowiedzi kryję się w perspektywie problemu postrzeganego jako proces w systemie, w kontekście energii do działania.

Zapraszam Cię do lektury i szukania między wierszami.

czytaj dalej

reklama


 

Perspektywa to punkt widzenia.

Przedstawiona w artykule perspektywa w swoich założeniach służy wytworzeniu praktycznego narzędzia pozwalającego na odzyskanie energii do działania i wyrwania się z prokrastynacji.

Przedstawiona perspektywa nie jest wiedzą.



Odniesienie do perspektywy P2P

W artykule „Problem to proces” [P2P] została przedstawiona perspektywa, która zakłada, że do rozwiązania problemu konieczna jest energia do działania, która  jest zależna od następujących czynników:

 Poziom danego problemu

 Czas trwania problemu

 Umiejętności rozwiązywania problemu

Od strony matematycznej potrzebna jest ilość energii równa całce funkcji problemu i jego rozwiązania.

Inaczej mówiąc jest to pole figury jakie tworzy problem i rozwiązanie, obrazowo pokazane na Rysunku 1.

Ponieważ funkcja problemu jest nieznana, jak również nie są określone jej granice, 

bo nie znamy początku, ani końca, nie jesteśmy w stanie policzyć całki, czyli energii potrzebnej do definitywnego rozwiązania problemu.

Zatem po co w ogóle wyliczać potrzebną energię?

Odpowiedź choć oczywista nie jest prosta. 

Warto znać konieczny poziom energii, po to by wiedzieć czy damy radę rozwiązać problem lub określić na jakim poziomie jakości problem może zostać rozwiązany. Innymi słowy możemy sprawdzić czy dany problem możemy rozwiązać tak, by się już nie odrodził.

Ta wiedza jest niebezpieczna, bo może zablokować wiele działań, które wykonujemy tu i teraz, a co do których jesteśmy bardzo zmotywowani. Z drugiej strony działając z tzw. sensem, zyskujemy czas i nie tracimy energii na działanie, w którym oszukujemy samego siebie.

Czyż nie jest tak, że dzisiaj wkładasz energię by budować przed samym sobą ściemę, że robisz nie to, co trzeba? Proszę, odpowiedz na poniższe pytania, a być może poczujesz sens w zastanawianiu się nad energią.

 Czemu służy to co robisz w tu i teraz?

 Komu służy to co robisz w tu i teraz?

 Ile osób wie po co żyje?

 Kiedy statystycznie człowiek dowiaduję się po co żyje?

 Co byś robił, gdybyś był rentierem?

 Co wpływa na to, że nie żyjesz ze swojej pasji?

W dalszej części artykułu przedstawione są wyliczenia i wnioskowanie logiczne. Wynikiem jest procedura „Wróżba DoIT”, która umożliwia postawienie diagnozy, czy masz wystarczająco dużo energii, by rozwiązać dany problem.

Procedura znajduje się na końcu artykułu. Jest zaskakująco prosta, ale nie jest oczywista. Jest wynikiem licznych przekształceń matematycznych. Z tego powodu zachęcam do lektury artykułu od początku do końca. Pozwoli to na zrozumienie z czego owa procedura wynika.


Wzór na energię do działania

Przyjrzymy się energii do działania z punktu widzenia perspektywy fizyki w kontekście mechaniki.

W tym kontekście energia do działania jest tym samym co praca do wykonania.

Przyjmijmy zatem, że praca do wykonania składa się z następujących czynników:

- nasza wewnętrzna siła jakiej musimy użyć,

- droga jaką musimy przebyć,

- odchylenie kierunku rozwiązania problemu, od kierunku działania naszej tożsamości.


Energia do działania = Nasza wewnętrzna siła * Droga do przebycia * Odchylenie


Nasza wewnętrzna siła jest mierzona pewnością siebie oraz progiem odporności psychicznej, który przekłada się na poziom odpowiedzialności, jakiej możemy podołać. Wewnętrzna siła jest wyznaczona przez odpowiedź na pytanie: Za co jestem teraz odpowiedzialny?

Droga jaką musimy przebyć to ilość zadań i czynności jakie musimy wykonać lub spraw, o które musimy zadbać, by dokonać oczekiwanej zmiany. Droga wyznaczana jest przez odpowiedź na pytanie: Jaki mam plan działań?

Odchylenie to kąt między kierunkiem rozwiązania problemu i kierunkiem tożsamości.

Kierunek rozwiązania problemu to strategia krótkoterminowa naszego działania, innymi słowy jest wynik naszych kompromisów w kontekście tu i teraz. Kierunek rozwiązania problemu jest wyznaczany przez odpowiedź na pytanie: Co muszę teraz zrobić?

Kierunek działania tożsamości to strategia długoterminowa, często wyznaczana przez życiowe plany, czy marzenia z wieku młodzieńczego. Kierunek działania tożsamości jest wyznaczany przez odpowiedź na pytanie: 
Po co żyje?

Zatem aby się dowiedzieć czy damy radę rozwiązać dany problem tak jak chcemy, wystarczy policzyć energię dostępną i konieczną.

Spróbujmy policzyć posiadaną energię do działania.

Na przykładzie rozpisane są dwa przypadki, dla kobiety i mężczyzny. W przykładzie pierwszym opisana jest dla konkretnych przypadków wewnętrzna siła, droga do przebycia i odchylenie.

Niestety nie posiadamy liczb, dlatego szukamy dalej.

  

Energia do działania w kontekście siły wewnętrznej.

Skoro nadal nie możemy policzyć energii, nie pozostaje nic innego niż rozłożenie na czynniki pierwsze poszczególnych składników wzoru.

Na początek przyjrzyjmy się sile wewnętrznej.

W perspektywie fizyki i mechaniki siła zależy od masy i przyśpieszania. 

Przyjmijmy zatem, że dla problemu siła wewnętrzna zależy od masy kontekstu i przyśpieszenia prędkości w naszym życiu, jakie dany problem wygenerował.

Wewnętrzna siła = Masa kontekstu * Przyśpieszenie prędkości życia

W perspektywie P2P masa kontekstu to liczba negatywnych emocji i uczuć jakimi jesteśmy w stanie zarządzać, czyli jak bardzo możemy się źle czuć, by nadal akceptować obecną sytuację życiową, w jakiej się znajdujemy.

Inaczej mówiąc to odpowiedź na pytanie: Co musi się stać, abyśmy rozpoczęli zmianę?

Przyśpieszenie to różnica w prędkości życia tu i teraz do tego co mieliśmy zanim problem zaczął nam doskwierać. W tym celu warto zadać sobie pytanie: Jak zmieniło się moje życie? 

 

Przyśpieszenie prędkości w życiu.


Spróbujmy policzyć posiadaną wewnętrzna siłę.


Tym razem w przykładzie drugim przyglądamy się masie kontekstu i przyśpieszenia w prędkości życia.

Choć możemy już uzyskać liczby, poprzez zsumowanie odpowiedzi, nie jest to najlepszy sposób, aby pracować nad tym co sprawia, że .się źle czujemy.

 Siła wewnętrzna w kontekście pędu systemu. 

Skoro teraz nie możemy policzyć siły wewnętrznej, nie pozostaje nic innego niż poszukanie kolejnych zależności.

Powyższą lukę można zapełnić uwzględniając w wyliczeniach pęd systemu. 

Bazując na przeliczeniach matematyczno fizycznych zamieszczonych obok w ramce otrzymujemy następującą zależność:




 

Wewnętrzna siła = Zmiana Pędu / Czas zmiany

Co ciekawe masa kontekstu, tak ważna w poprzednich wyliczeniach, teraz przestaje mieć znaczenie.

Czas zmiany to okres, w którym trwa rozpatrywany problem.

Pozostaje do zdefiniowania zmiana pędu.

Zmiana pędu = Pęd Jednostki + Pęd Systemu

Pęd Jednostki to normy i przekonania danej osoby.

Pęd Systemu to normy i kultura w danej społeczności.

Zmianę pędu można policzyć poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Co musisz robić w tej sytuacji? 
Każda odpowiedź to -1pkt, bo to Ty musisz się działać wbrew sobie, płyniesz pod prąd.

2. Co chcesz robić w tej sytuacji? 
Każda odpowiedź to +1pkt, bo system dopasowujesz do siebie, płyniesz z prądem.

Spróbujmy policzyć posiadaną wewnętrzna siłę.

 

Tym razem w przykładzie trzecim przyglądamy się zmianie pędu systemu i czasie zmiany.

Co ciekawe, nie musimy już się przyglądać przeszkadzającym nam uczuciom i emocjom, jesteśmy w stanie policzyć zmianę pędu systemu, ale tym razem nie jesteśmy w stanie w sposób determistyczny i obiektywny określić czasu potrzebnego na zmianę.

 

  Droga w problemie.

Przyjmijmy, że w naszej perspektywie 

Droga = Czas zmiany * (Prędkość początkowa + Prędkość końcowa) / 2

Czas zmiany to okres, w którym trwa rozpatrywany system.

Prędkość początkowa to szybkość, z jaką toczyło się nasze życie przed zmianą.

Prędkość końcowa to szybkość z jaką toczy się nasze życie tu i teraz w rozpatrywanym systemie.

Kiedy uwzględnimy drogę w kontekście prędkości i czasu w naszych wyliczeniach otrzymamy:

Energia do działania = Odchylenie * Siła wewnętrzna * Droga 

Energia do działania = Odchylenie * Siła wewnętrzna *Czas zmiany * (Prędkość początkowa + Prędkość końcowa) / 2

A kiedy do wzoru na energię podstawimy wzór na siłę, która potrafimy policzyć otrzymamy:

Energia do działania = Odchylenie * Zmiana Pędu / Czas zmiany *Czas zmiany * (Prędkość początkowa + Prędkość końcowa) / 2

Okazuję się, że również czas nie jest potrzebny do wyliczenia energii do działania.

Energia do działania = Odchylenie * Zmiana Pędu * (Prędkość początkowa + Prędkość końcowa) / 2

Pozostają już tylko trzy niewiadome:

 Odchylenie

 Prędkość początkowa

 Prędkość końcowa

Prędkość można jednak określić na skali:

 

Jak szybko toczy się Twoje życie?

 

Ostatni element - odchylenie.

W perspektywie fizyki i mechaniki odchylenie jest mierzone funkcją cosinus  od kąta, jaki jest wyliczany dla kierunku przyłożenia siły i kierunku przesunięcia.

W perspektywie problemu odchylenie jest mierzone funkcją cosinus od kata, jaki jest mierzony między kierunkiem działania w tu i teraz oraz kierunkiem tożsamości.

W celu ułatwienia powyższych wyliczeń przedstawiam poniżej zasadę koła odchylenia i dwa pytania, które pozwalają obliczyć odchylenie w krótkim czasie, przy znajomości jedynie funkcji mnożenia.

Odchylenie wyznaczamy poprzez odpowiedź na Kole Odchylenia na następujące pytania:

1. Co i w jakim stopniu u Ciebie dominuje w działaniach tu i teraz?

Gdzie jako odpowiedź zaznaczamy na wykresie pionowym linię odpowiadającą Tobie. 

Środek wykresu oznacza, że intuicja i rozum mają taki sam udział w Twoich decyzjach o tym co robisz.

2. W jakim stopniu to co robisz tu i teraz jest nowe dla Ciebie?

Gdzie jako odpowiedź zaznaczamy na wykresie poziomym linię odpowiadającą Tobie. 

Środek wykresu oznacza, że to co teraz robisz jest tak samo nowe jak i stare dla Ciebie.

Tak wyznaczone linie przetną się, a po poprowadzeniu kreski od środka wykresu przez punkt przecięcia zostanie wyznaczone odchylenie.

Spróbujmy policzyć odchylenie.
 

W przykładzie czwartym policzone jest odchylenie dla dostępnego poziomu energii.
  

Dalsza część artykułu

Komentarze